แต่งกับผียังดีกว่าแก
 
 
 
 
 
บทที่ 2
 
 
อ้อย บอกฉันมา ทำไมจู่ ๆ ทำเรื่องขอลงไปสังเกตการณ์ภาคใต้เป็นเดือน ๆ

อภิชญามองหญิงสาวผมยาวที่นั่งตรงข้ามตนเอง อีกฝ่ายใช้ดวงตาโตจ้องคนที่กำลังพูดด้วย ราวกับจะเค้นเอาความจริงให้ได้ คนโดนคาดคั้นหยิบมอคค่าเย็นของร้านกาแฟชื่อดังมาดื่ม มองสัญลักษณ์นางเงือกเขียว พลางคิดลำดับเรื่องในหัว ว่าจะตอบเพื่อนสนิทอย่างไรดี

เธอวางมอคค่าลงข้าง ๆ อิชเบลล่า ซึ่งเพื่อนนำมาคน หลังจากเธอฝากเลี้ยงไว้ตลอดช่วงที่ตนเองไปต่างจังหวัด

“ฉันเป็นห่วงหล่อนนะอ้อย จู่ ๆ ก็โทรมาบอกว่าจะลงใต้ ตกใจหมด”

“แหม แพน ทำอย่างกับหล่อนไม่เคยทำงานอันตรายอย่างนั้นแหละ หรือว่าตอนเรารู้จักกัน ไม่ใช่เพราะหล่อนไปช่วยฉันออกมาจากกลุ่มผู้ชุมนุม”

“อย่าบ่ายเบี่ยงอ้อย ตอบมา”

อภิชญาถอนหายใจ เธอปิดอะไรอนุตดาไม่ได้เลย

เธอกับอนุตดารู้จักกันเพราะเรื่องงานใอหลายปีก่อน แถมเป็นการรู้จักที่ไม่ค่อยปกตินัก เรียกได้ว่าผ่านช่วงวิกฤติด้วยกันมา จึงทำให้สนิทสนม

ในตอนนั้น เพื่อนที่นั่งตรงข้ามอภิชญาทำงานอยู่กับสถานีข่าวของฟรีทีวีช่องหนึ่ง เป็นสาวสวย...อึ๋ม ที่ไม่รู้อะไรดลใจให้ตามรถถ่ายทอดสดออกลุย อนุตดาได้ไปทำข่าวกลุ่มผู้ชุมนุมเช่นเดียวกับเธอ และเมื่ออภิชญาโดนกลุ่มคนล้อมกรอบเพราะเห็นว่าเป็นสื่อ จู่ ๆ ก็มีคนลากเธอออกมา ผลักเข้ารถถ่ายทอดสดโดยไม่ให้ใครเห็น แล้วยังบอกให้เปลี่ยนเสื้อเป็นสีเดียวกับผู้ชุมนุมเสีย เธอถึงรอดมาได้

แล้วคน ๆ นั้นก็คืออนุตดา

ภายหลังเธอได้ทราบว่าเดิมเพื่อนก็ทำงานในสถานี แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงโดนเด้งให้ออกมาตามรถถ่ายทอดสดได้ ภายหลังถึงรู้ว่าอีกฝ่ายซื่อตรงเกินไป จนเผลอไปเหยียบเท้าตัวใหญ่และร้ายกาจของสายงานเข้า จึงโดนเปลี่ยนหน้าที่ แต่เจ้าตัวก็มีความสุขกับหน้าที่นี้ดี

และที่เพื่อนเค้นถามเช่นนี้ ก็เพราะเป็นห่วง

เธอจะโกหกอย่างไรได้ ?

“มันมีเรื่อง...คือ แหม ว่ายังไงดี แม่ ๆ พาฉันกับเอไปดูดวง” คนเล่าถอนหายใจอีกรอบ “แล้วหมอเขาก็ทำนายออกมาว่า ฉันกับมัน มีดวงจะเกี่ยวดองกัน”

“ต๊าย” คนฟังอุทานเสียงสูง “แค่นี้เอง ทำไมหนีเลยล่ะ หรือคุณป้าดูเอาจริง ? ”

“เออ” อภิชญาทำหน้าเศร้า “ฉันเลยคิดกับไอ้เอว่า เอาวะ เราต้องต่างคนต่างหาแฟนแล้ว แต่ฉันไม่มีแววเลยไงเล่า ! ไม่มีเล้ย ! เลยประวิงเวลาด้วยการหนีไปทำงานไกลๆ เสียเลย”

“ทำให้คุณป้าห่วงมากขึ้นสิไม่ว่า”

“ก็ต้องแลกล่ะนะ”

“แต่แค่นี้ไม่น่าจะทำให้หล่อนต้องหนีไปไกลนี่ แค่คำทำนายเอง หรือว่ามีอะไรมากกว่านั้น”

อภิชญาจ้องหน้าเพื่อนสนิท จับมืออีกฝ่ายมาบีบเบาๆ อย่างที่คนนอกมองเห็น ต้องนึกว่าทั้งสองเป็นคู่เลสเบี้ยนเป็นแน่

“ฉันปิดหล่อนไม่ได้จริง ๆ คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้...”

 
 
นิ้วเรียวยาวที่เคาะพวงมาลัยแสดงให้เห็นว่าคนขับ หากไม่อยู่ในอาการครุ่นคิด ก็คงเบื่อการปล่อยไฟแดงแบบ แดง 30 วินาที เขียว 2 วินาทีเป็นแน่

แต่นี่... ไฟแดงมันนับขึ้น

นอนรอกันเลยดีไหมนะ ?

อภิชญาเอนหลังไปกับเบาะรถที่ไม่คุ้นเคย ให้ต้องขยับตัวเล็กน้อย เธอตัวสูง สูงเสียจนไม่สารถทำใจจะยัดตัวเองลงรถซิตี้คาร์คันเล็กจิ๋วไปได้ แต่เพราะวันนี้จำเป็นเธอจึงต้องขับมัน

หญิงสาวมองไฟแดงที่นับเพิ่มอย่างไร้อนาคต พลางนึกถึงเสียงหัวเราะของอนุตดาที่ดังขึ้น เมื่อได้ยินเรื่องที่ตนเองเล่า อีกฝ่ายหัวเราะ จนน้ำหูน้ำตาไหล ปากพลางเอ่ยขอโทษที่ทำตัวไม่เหมาะสมไปด้วย ชวนให้น่าระทดท้อใจ เพราะถ้าแม่ได้ยินเรื่องที่เล่าให้อีกฝ่ายฟัง คงจะเร่งรัดให้แต่งงานกับอภิวัฒน์เร็วกว่านี้อีก

ใครมันจ